Blijvende verwondering

Ik heb nooit twee keer achter elkaar over dezelfde soort geschreven. Door opmerkelijke waarnemingen kwam ik tot dit vervolgstukje.

Door Henk van der Kooij

Op de dag dat ‘Wonderlijk die metamorfose!’ was ingestuurd, kreeg ik op de Spees in vlinderstruiken van huize Refugium een Koninginnenpage te zien!

Op 18 augustus gleed Hét Gemeente Nieuws van 19 augustus door de brievenbus. ‘s Middags fietste ik over een onverhard pad bij de grote Marsplas. Halverwege afgestapt om beter rond te kunnen kijken. De eerste plant die ik bekeek was een fraaie Wilde peen. Zouden er rupsen op zitten?

En verbazend, ongelooflijk, ik zag voor het eerst in mijn leven rupsen van de Koninginnenpage! Jonge rupsen zijn zwart met een witte veeg over de rug. Bij het groeien, vervellen en groter worden veranderen de kleuren.

De twee rupsen – wit met zwarte banden en oranje vlekken – behoorden duidelijk tot een oudere categorie. Bij het nog ouder worden gaat het wit over in felgroen. Bij gevaar kan zelfs de oudere rups een oranje vorkvoming orgaan (osmeterium) achter de kop uitstulpen dat een vies ruikende stof verspreidt (Vlinderstichting)!

Nu maar hopen dat de berm niet gemaaid wordt. Want deze rupsen verpoppen zich aan het eind van de zomer en overwinteren aan stengels.